Ognisko

[Przepraszam, że ja zakładam temat, ale nie było akurat przywódcy, a mi potrzebne]

Ognisko, w którym płonie wieczny ogień, wciąż podsycany. Tu przyżądza się zwierzynę.

Dodane po 2 minutach:

Wieszam nad ogniem mięso po czym znów chowam się w moim namiocie.

[Spoko . Jeżeli temat jest ci potrzebny, możesz go założyć bez mojej zgody. ]
Przyszłam powoli i uklęk;am przy ognisku. Odrzuciłam włosy, po czym przyłożyłam dłonie do ognia, patrząc z podziwem na tańczące płomienie.

Przychodzę. Zdejmuję z nad ogniska mięso. Widząc, że ogień nieco przygasł biorę z ziemi garść popiołu i suchych igieł po czym wrzucam je do samego środka płomieni. Ogień rozbudza się nieco, a ja siadam przed ogniem wpatrując się weń.

Po chwili budzę się z rozmyślań. Pięć pasm mięsa. Podaję 3 Khane Ace (dobrze odmieniłam? xD).
- Sowie mięso... - wyjaśniam po czym zabieram się do jedzenia.

Dodane po 1 godzinach 2 minutach:

Skończyłam jeść. Czuję się syta. Wstaję i skrywam się w moim namiocie.

Dodane po 6 minutach:

Wychodzę z namiotu. Przy pasie mam 2 strzały a w ręcę łuk. Patrzę na Khane Akę.
- Idę na polowanie, Khane Ako. - mówię. - Czy pójdziesz ze mną? Potrzebujemy łosia. Najlepiej samca. Stworzymy wtedy kołczany, rogi myśliwskie, rogi na lekarstwa. Noże i kilka włóczni. Przyda sie i zapas mięsa. A mi pęcherz, na woreczek. Ścięgna na lepszą cieciwe do łuków. A skóra na ubrania. Dziś jest dobry dzień na polowanie. Wiatr mi to mówi... - okrążam ognisko i staję przed przywódczynią po drugiej stronie ognia. Czekam na odpowiedź.

Podnoszę się z ziemi, odgarniam włosy z czoła i spoglądam w oczy Saeunn.
- "Tak. Musimy się dobrze wyposażyć, żeby mieć przewagę nad innymi klanami. Przyda się nam ulepszenie broni."
Powiedziałam pewnym głosem i udałam się do mojego szałasu po potrzebne rzeczy. Po chwili wróciłam z włócznią w dłoni i nożem myśliwskim u pasa.
- "Jesteś gotowa?"
Zwróciłam się do Saeunn.

Spojrzałam na groty moich strzał, ostre, zwierzę nie będzie miało szans. Na lśniący łuk z cięciwą lekko drżącą na wietrze. Potem na Khane Akę z włócznią ostrą jak moje strzały i nożykiem.
- O tak... Jesteśmy gotowe. - mówię po czym zwracam głowę w strone lasu - Ale wędrówka może trwać długo. Być może łosia będziemy tropić do wieczora, a zanim tu przyniesiemy zwierzę może już zapaść noc. Czy Twoje buty są wygodne? - pytam. Wiatr lekko wichrzy moje włosy a ja robię gest jakbym go głaskała po czym uśmiecham się i mówię nie czekając na odpowiedź na wcześniej zadane pytanie: - A więc chodźmy, Las nam sprzyja... - i żwawo ruszam w las.

Westchnęłam i poszłam za nią. *nmn*